De Epagneul Breton, met een wit en oranje gevlekte vacht, ontleent
zijn naam aan Bretagne, de Franse streek waar hij waarschijnlijk zijn
oorsprong heeft. Ook al waren er in de 17e
eeuw enkele schilderijen met honden die sterk op
hem leken, verscheen de Epagneul Breton pas omstreeks de jaren1850.
En 1907 was "Boy" de eerste geregistreerde Epagneul
Breton, en de populariteit van de soort bleef onophoudelijk groeien.
Ze zijn sterk, snel, energiek en trouw. Bekend om hun sterk ontwikkeld
reukvermogen, zijn het goede jachthonden èn goede gezelschapshonden.
Erg uitbundig tijdens zijn jeugd, blijft hij dynamisch doch evenwichtig;
hij kan zich zelfs aanpassen aan een leven in een flatwoning, indien
men hem voldoende oefeningen geeft. Hij
heeft eerder behoefte aan de aandacht van zijn baas dan aan ruimte. Hij
is gevoelig, dus met zachtheid op te voeden, en hij behoort tot de aardigste
gezinshonden. Hij is een allemansvriend, ook ten opzichte van zijn soortgenoten.
De Epagneul Breton is een volhardende staande hond, tegelijkertijd snel,
taai en behendig. Het bos, waar hij bedreven rondsluipt, is zijn domein,
maar hij schittert eveneens op alle soorten terrein, het water inbegrepen,
met een goed apport. |